Mijn naam is Agnes Lejeune. Vanuit mijn jarenlange werk in het hospice weet ik als geen ander wat het verlies van een dierbare met iemand kan doen. Maar toen ik mijn eigen vader verloor, voelde ik pas écht hoe diep de pijn en de leegte kunnen gaan. Herken je dat? Dat gevoel dat alles onder je voeten vandaan zakt? En de wereld stopt met draaien?

Inzicht
Die ervaring, die intense rouw, gaf me het inzicht in wat het betekent om achter te blijven. Naast pijn, verdriet en machteloosheid, mistte ik vooral de steun en hulp hoe nu verder. Wat ik merkte was hoe complex en eenzaam rouw kan zijn. Pas toen ik zelf de opleiding tot rouwbegeleider volgde, leerde ik mijn gevoelens te accepteren, de verandering te omarmen en er een nieuwe betekenis aan te geven. Stap voor stap vond ik mijn weg, met steun van anderen – en, nog belangrijker, een mooie en vervullende levensinvulling. Dat wil jij toch ook?

“Ik geloof er heilig in dat iedereen die een partner of dierbare verliest, recht heeft op ondersteuning en begeleiding”

Agnes lejeune

Open en eerlijk
In mijn werk hou ik ervan als mensen open en eerlijk zijn. Dat is niet altijd makkelijk maar wel nodig om ergens te komen. Vandaar dat ik soms wat direct of confronterend kan zijn in het stellen van vragen of in gesprekken. Maar zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Daarnaast ben ik een geboren optimist. Het glas is altijd halfvol en voor elk probleem is een oplossing. Vooruitkijken vind ik belangrijk want als je te lang en steeds terugkijkt, mis je al het moois dat voor je ligt…

Moeder en oma
Naast rouwcoach ben ik een trotse moeder en oma. Ik geniet er volop van om samen nieuwe mooie herinneringen te maken. Of dat nu tijdens de wekelijks oppasmomenten is of onverwacht. Thuis hou ik van structuur en ben ik pietje precies, de koffiekopjes staan keurig op kleur en grootte in de kast. Tenslotte ben ik dol op line dancing en kun je me ’s nachts wakker maken voor een heerlijk ijsje.